Ja miałem tak przez miesiąc... Dzisiaj znowu zniechęcenie. Straszne to jest, do tego nie zawsze z lenistwa. Po prostu aż odrzuca... Nie wiem do końca jaki był powód przez ten miesiąc, ale dzisiaj to mam swoisty bunt ciała do tego, że uniemożliwiają mi edukację (patrz - regulamin rekrutacji gdyńskiej PSM II st. XP).

mam tak czasem :)

wtedy dobrze jest posłuchać jakiegoś nagrania, ale obejrzeć jakieś dobre DVD :)

wiecie... Vengerov, Perlman, Kulka ( Jego Karłowicz działa jak rutinoscorbin na przeziebienie :D tak, wiem... wcale haha:D )

mnie to pomaga :)

Coś w tym jest, ale nie zawsze słuchanie lub oglądanie pomaga. Jednak niesamowite jest to, gdy nic ci się nie chce, a tu nagle zobaczysz w telewizji skrzypce przez ułamek sekundy, jakieś wzruszenie cię dopada i biegiem wracasz do grania :) Ambicja też w tym ma swój udział, bo po usłyszeniu jakiegoś pięknego utworu, który jeszcze jest za trudny, ruszasz grać, bo czujesz, że kiedyś to zagrasz.
Nie wiem czy Wy też tak macie, ale po oglądnięciu jakiegoś dobrego nagrania, zaczynam czuć tę lekkość i gra się dużo przyjemniej, nieraz wszystko wychodzi szybciej, ładniej i tak nagle.
Właśnie złapałam lenia... Co się zabieram do skrzypiec to je po kilku minutach odkładam. Brak mi tej lekkości, ostatnio granie sprawia mi więcej trudności niż wcześniej. Czuję straszny ciężar, jest tak płasko, nie ma dobrego dźwięku, a lenistwo nie pozwala mi się tego pozbyć. Nie chce mi się tak grać, więc nie gram w ogóle... Okropne! Ok, dzisiaj leżę do góry brzuchem i zdobywam energię do walczenia z programem, a jutro będzie ostre granie! ...

Ja mam często tak, że nie mam nastroju grać czy nawet wziąć altówki do ręki. Nie wiem, czy można nazwać to leniem, ale w takie dni nie ma mowy o jakimkolwiek graniu na obojętnie jakim instrumencie. Sposób? Jeszcze szukam... ;) może kiedyś znajdę... kto wie?

Dopadło mnie dzisiaj :(. Niby jestem zmęczona, niby się nie wyspałam, ale było już tak dobrze, a tu taki cios. Od początku tygodnia ćwiczyłam naprawdę dużo, i miałam nadzieję wytrwać do egzaminu (17 X). Może jak wrócę z zajęć, to się jeszcze wezmę. Trzymajcie za mnie kciuki, 3 godziny muszą wejść!

No poszłam teraz na godzinę. Najważniejsze jest nie pozwolić sobie na dzień bez instrumentu, bo to prowadzi do zagłady. Wiem, że godzina grania z głową daje więcej niż trzy piłowania, ale jedna godzina grania z głową, to dużo mniej niż kilka godzin grania z głową, a tak zazwyczaj robię. Nie pozwalam sobie na automatyzm w żadnym momencie. Jeśli tylko poczuję, że przestałam się angażować umysłowo w ćwiczenie, przestaję na chwilę, wychylam głowę przez okno, rozciągam się, itp. Dzisiaj, natomiast, zwyczajnie leżałam jak jakiś muł na łóżku i nie miałam siły(?) żeby wstać i się wziąć. Takie coś stanowczo trzeba tępić (patrz mój podpis )!