Pytanie do zawodowców!
W jakim momencie życia skrzypcowego, po jakim czasie gry, przy jakim repertuarze i w jakich innych okolicznościach zaczęliście ŁADNIE grać?
Myślę, że wszyscy rozumieją, jaka jest różnica w dźwięku między początkującym, a już właściwie profesjonalistą - to łatwo wysłyszeć i przyporządkować smyczkowca do odpowiedniej kategorii. Słyszałam też, że jedna dziewczyna z mojej szkoły, która gra pięknie (a niekoniecznie technicznie świetnie), doszła do tego "nagle" w IV klasie II stopnia. Czy u Was to też był moment, czy może długotrwały proces, w którym nie da się tak naprawdę wyróżnić jakiegoś zdarzenia przełomowego? Wiecie mniej więcej, jak mogliście do tego dojść? Więcej ćwiczeń, nagłe uświadomienie sobie czegoś (czysto intelektualne) albo sukces w rozluźnieniu aparatu? Jak to jest?

Ja zawodowcem nie jestem, ale powiem opinie zawodowca na ten temat, który zdradził mi właśnie, jego zdanie, sekret na ten temat ;)
Mianowicie profesor powiedział, że stać się profesjonalistą to nauczyć się grać absolutnie z głową. Żeby nic nie przegrywać. To może tak banalnie brzmi, ale ile razy gramy coś i nie do końca skupiamy się całkowicie na tym? Chociaż czasem nam się wydaje, to i tak gdzieś podświadomie myślimy o czym innym. A gdyby całkowicie myśleć to każde zagranie powinno być coraz lepsze, w ten sposób dąży się do profesjonalizmu. Bo juz nie traci sie godzin na ćwiczenie tego samego, a szybko pnie do przodu. Niestety to się tylko wydaje takie proste...
Hm, mam nadzieje, ze nie zboczyłam z tematu ;)

Bardzo ciekawy temat, chętnie poczytam dalsze wypowiedzi.