A co sądzicie o wynikach ... ?
ja na razie ich nie skomentuję ... ;) ;p

Ja uważam, że wyniki odpowiadają rzeczywistości. Dwóch pierwszych miejsc nie ma co komentować. W kwestii trzeciego, to Tarara był jednym wręcz z pretendentów do zwycięstwa w trakcie pierwszych trzech etapów. To, że zawalił Wienia, sprawiło, że jest tylko trzeci. Kazach był mocny w finale, ale też nie bezbłędny. Wręcz dużo nieczystości w Wieniawskim, tak, jak i Tarara, tylko że grał z taką werwą, że te nieczystości puszczało się mimo uszu. Ale ciężko dać komuś trzecie miejsce tylko dlatego, że zagrał dobrze finał. Przypomina mi się sytuacja sprzed 5 lat, gdy Airi Suzuki, która blado prezentowała się w kolejnych etapach, zagrała genialnie koncert Szostakowicza (niby jakaś analogia do Miki, ale Miki była świetna w poprzednich etapach, wbrew niektórym opiniom, wystarczy posłuchać Scherzo Tarantela, czy nawet Mozarta) i zajęła drugie miejsce, bo jurorzy patrzyli tylko na finał. Teraz patrzą na całość i też jest źle. Polakom ciężko dogodzić, ja jednak zgadzam się z takim, a nie innym stanem rzeczy, jak również uważam, że właśnie ta szóstka najlepiej prezentowała się w trakcie trzech pierwszych etapów. Oczywiście, Marysia, czy tam Joanna Kreft, powinny być w finale, ale tylko dlatego, że liczba finalistów powinna być większa i tyle.
No i wracając do Tarary, to Sibelius był świetny.

.

Jestem przekonana, że wszyscy finaliści potrafią zagrać każdy koncert, ale przeciążenie i stres robią swoje. Jeśli dyskutujemy o składzie finału, mówmy, o trzech pierwszych etapach, bo to ich poziom decyduje o tym, kto się znajduje w szóstce najlepszych.
To fajnie, że Aleksandra Kuls wykonała wielką pracę - grała świetnie, przyznaję, ale konkurs ocenia nie progres tylko granie bezwzględne. Myślę, że mogłaby się znaleźć w finale, ale równie dobrze co tamci - nie stawiałabym jej w żaden sposób ponad Japończykiem, czy Rosjaninem.
No i czemu nie podobał Ci się koncert fis-moll w wykonaniu Japończyka?

.

Jesteś w pewnym sensie osobiście zaangażowany w konkurs, więc rozumiem Twój żal i zastrzeżenia. Wydaje mi się jednak, że zbyt emocjonalnie podchodzisz do niektórych kwestii. Konkurs nie powinien promować "swoich" muzyków, tylko muzykę, czyli wybierać takich instrumentalistów, którzy najlepiej grają zadany program - i tyle. Nie popieram obsadzania jury w połowie Polakami. Takie sytuacje potem źle się kończą - polecam artykuł z ostatniego Ruchu Muzycznego nt. konkursu im. Czajkowskiego w Moskwie i... w Petersburgu. Przez ileś tam edycji jury było zdominowane przez profesorów konserwatorium moskiewskiego i przez niesprawiedliwe werdykty cała impreza straciła prestiż. Dopiero w tym roku zaproszono takie gwiazdy, jak Vengerov, Sophie-Mutter, Kavakos, itp. oraz rozbito konkurs na dwa miasta. Oczywiście wymaga to zazwyczaj wielkich nakładów finansowych, ale nie muszą to znowu być muzycy tego formatu. Jest jeszcze problem czasu. Większość znamienitych pedagogów, z tego co wiem, nie lubi pracować w oceniającym gremium (czemu ciężko się dziwić) i jeżdżą tylko na takie konkursy, w których biorą udział ich uczniowie, co dalej prowadzi do oczywistych skutków.
Ciężko mi się wypowiedzieć na temat Wieniawskiego Tarary, czy też o przyczynach tej klapy. Prawda jest jednak taka, że w etapach I-III był lepszy (przynajmniej moim zdaniem) od pozostałych uczestników poza zwyciężczynią (ew. jeszcze Miki Kobayashi była mu równa, ale ona reprezentuje zupełnie inny typ muzyka i zachwycała przede wszystkim obłąkańczo pięknym dźwiękiem - co nie znaczy, że innych walorów nie miała (Scherzo-Tarantela)).
No i co do prowadzących w TVP - oglądałam transmisję, ale jakoś daleka jestem od stwierdzenia, że komentujący nie zostawili suchej nitki na jurorach - jednemu dostało się bardzo, to fakt, ale jeden juror wiosny nie czyni, może więc powiesz coś więcej na ten temat.

.

Kapituła Krytyków przyznając nagrodę dała ją nie tyle osobie, która ich zdaniem wypadła najlepiej, ale takiej, która mogła być podczas konkursu niedoceniona, o ile się taka trafi, żeby "nie była smutna".
Rzeczywiście o czymś to świadczy, ale nie ma aż tak podniosłego charakteru, jak to by się mogło na pierwszy rzut oka wydawać.

.

W którym miejscu podważam kwalifikacje krytyków?
W którym miejscu piszę coś o chwaleniu lub ganieniu?
Słuchałam uzasadnienie na rozdaniu nagród, słuchałam również przedstawiciela kapituły krytyków, który w studiu TVP powiedział o takim, a nie innym charakterze nagrody.