Jaka jest wasza ulubiona epoka, jakie jej cechy was przyciągają :)???

Przechodzę przez różne etapy przez swoje życie, ale zawsze romantyzm gdzieś tam na liście mojej był wysoko. Teraz jest na miejscu pierwszym.
Już jakiś czas temu wpadłam w dziurę, jak do studni i siedzę tam po ciemku tylko i wyłącznie z uczuciami, zmysłami, intuicją. W romantyzmie mogę znaleźć ujście dla tego wszystkiego, sposób wyrazu.
Uwielbiam skrajności, stonowanie i sentymentalna sielanka jest dla mnie teraz nie do zniesienia ( ale chyba nie tylko teraz tylko jak zawsze :P ).

Myślę jednak, że miejsce pierwsze nie jest osamotnione. Łeb w łeb idą ze sobą romantyzm i muzyka współczesna, w której mogę znaleźć tyleż samo uczuć, co w tej pierwszej, ale chyba w jeszcze doskonalszym wydaniu, bo jest pozbawiona ścisłych zasad. Dajmy na to:
harmonia sonorystyczna - nieograniczone możliwości ekspresji
odejście od pewnej maniery - np. co wiąże się z dramatyzmem, czyli nadmiar patosu. I samo brzmienie jest dla mnie tak intrygujące, tyle możliwości... ach!
Uwielbiam!
Romantyzm i XX/XXI wiek moje number one ;)

Ładnie powiedziane :) tj. napisane :D

Prawda... np. jak gram 2cz. Wieniawskiego d-moll to mogę się w niej utopić... jeśli mam jakiś problem, to wtedy gram spokojne, romantyczne kawałki :)

podobnie jak Ty wysoko u mnie z muzyką współczesną :) tą wczesną i tą późniejszą.

Fascynuje mnie Źródło aretuzy Szymanowskiego... Te wszystkie sforzata, zagrywski w stylu subito... mój świat :)

a w dodatku trzeba na prawdę pomyśleć troszkę nad muzyką... posłuchać nagrania, później poszukać własnej inspiracji... na chwile zatrzymać się i posiedzieć nad nutami tylko z ołówkiem :)

Ostatnio- barok.
Jakoś od dłuższego czasu romantyzm mi się nudzi. Co druga osoba gra coś z tej epoki i już mi się przejadło.

I oczywiście niezmiennie współczesność. Najbardziej chyba podoba mi się to, że najważniejsze jest brzmienie a nie sztywne zasady (jak pisano już wyżej ;) ).

Romantyzm... najleprze są te porywcze pasarze w koncertach!!!

XX wiek :)